Op de zeepkist 8

In de middeleeuwse stins “Het Martenahûs” in Franeker is het “Museum Martena” gevestigd. In de collectie  bevindt zich een chineesporseleinen rouwservies met een afbeelding van de gekruisigde Jezus. Tenminste dat zal de bedoeling van de opdrachtgever  geweest zijn aan een Chinese pottenbakker ten tijde van de V.O.C. Hem is waarschijnlijk  alleen maar gezegd dat er ”een mens” aan het kruis moest gespijkerd. Het resultaat is dat er op sommige kopjes, schoteltjes en bordjes gekruisigde vrouwen geschilderd zijn en de lettercombinatie INRI heeft  een streepje teveel. Nu wil het toeval dat in het torentje van de stins een nis zit waarin vroeger waarschijnlijk een kruis, met of zonder, gestaan heeft want een tekst daar onder vermeldt: NEMO SINE CRUCE ( niemand zonder kruis). Speciaal voor het Martenahûs ben ik gaan  photoshoppen en nu staat Maria Christa in de nis. Voor mij: Zij die het verdriet en het lijden van de mens op zich neemt. Niet de zonde natuurlijk, want dat is de afdeling van haar zoon. Toch een manifeste uitbreiding van haar functie als “Maria Dolorosa”, en een nieuwe “imitatio Christi”.

De theologie rond Maria ontwikkelt zich nog steeds, ook na de dood van Gerard R. en de paus uit het land van de Zwarte Madonna. Dat is de scheppende kwaliteit van misverstand, toeval en wensdroom: de voorwaarde voor elke ontwikkeling op het gebied van theologie en dogmatiek.